x

Human Groove Hormone / Press

“Despite the complex and intricate playing, Human Groove Hormone manages to get hips shaking and heads banging. “[We] combine the ideas of an intelligent approach with a dance-oriented vibe,” Schumacher said. Schumacher plays the role of a crazed Pied Piper, bounding across the stage and swinging from rafters when he’s not singing or trumpeting. The band’s frantic dancing and ease on stage belie the complexity of their music.”

“The band labels itself as a funk-rock group, but with wavy keyboard effects and bright brass blasts winding around a locomotive of a rhythm section, this band of funksters leans more toward psychedelic jazz than rock. Like its name suggests, groove is a matter of discipline, but ultimately is the product of our DNA...Sounds like: Houston's 1990s funk band Sprawl went on tour with 1970s Eastern-tinged British spiritual rockers Quintessence, and they all smoked a peace pipe.”

“With such a wealth of eclectic, high-spirited music packed into a compact running time of 44 minutes, Human Groove Hormone have set themselves as one of the most promising young bands of the past few years, even if the majority of the "mainstream" progressive rock audience is still unaware of them. While Self [En]titled is clearly not prog in the conventional sense of the term, its undeniably progressive approach, high technical quotient and infectiously enthusiastic attitude should be enough to attract the interest of open-minded listeners. This is a wild ride of an album that will also bring a smile to your face - a feature that is all too often sadly lacking in the prog universe.”

“Er komen Mellotrons en Hammondorgels voorbij, maar toch is het geluid niet gedateerd. Humane Groove Hormone staat met beide benen in het nu en heeft de productie licht en open gehouden, ondanks de veelheid die de muzikanten teweeg brengen. Voor de echte progfanaat is de band waarschijnlijk te eclectisch en te funky, maar ik vind het een erg lekkere mix. En het zijn ook nog verduiveld goeie muzikanten. Hoogtepunt is misschien wel Smoker’s Corner, een heerlijk lichtvoetige funk-jazz track die ik wel kan blijven draaien.”

“Nadat zanger Aaron Schumacher, die tevens enkele blaasinstrumenten bespeelt, in de intro van Icarus’ Wacky Landscape zijn stembanden flink heeft opgerekt, stuite-ren de musici in een bruisende cocktail vol maatwisselingen en stijlveranderingen. Zo schakelt men in een kort tijdsbestek over van stomende funkrock naar knetterende Tex-Mex en van soepele jazzpop naar Pink Floydachtige passages, om te vervolgen met een jazzy duet van trompet en elektrische piano en een bassolo in de geest van Stanley Clarke.”

“The band’s opening number at the Grotto in Fort Worth on Jan. 15 was a brilliantly executed jazz/funk instrumental. In a town known more for its high-grade folk-rock offerings, this performance had the crowd’s attention from the first beat.”

DFW.com