Για την Ελενη

Σαραντα κυμματα αποψε θα περασω.
Απο τη χωρα των Ελληνων θα διαβω
μεχρι των τρωων τ’αφιλοξενα τα τειχη.
Για’σενα Ελενη το δικο μου μυστικο.

Σαν ηλιαχτιδα πα στα ματια σου θα πεσω
να σε ξυπνησω απ’τον υπνο το βαθυ.
Και την ζωη μου σαν νερο θ’αναταραξω
να δω τους κυκλους της να σπανε τη σιωπη.

Για’σενα Ελενη,για’σενα Ελενη.

Μεσ’το εγω μου τους πολεμους σας θα κλεισω
και θα χορεψω ενα ζειμπεκικο βαρυ,
θα διαλυθω,θα γινω σκονη να καθισω
πανω στου κοσμου το ατσαλινο σπαθι.

Και θα παντρεψω το μυαλο και την ψυχη μου
μηπως και μοιασω εστω λιγο στο θεο.
Μεσα στις χουφτες μου θα κλεισω τα καρφια τους.
Θα παρω φορα και θα πεσω στο κενο.

Για’σενα Ελενη,για’σενα Ελενη.

Μα εσυ Ελενη δεν ανηκεις σε κανενα,
ιδεα εισαι και τρελλο κυνηγητο.
Συγχωρα με που φευγω νικημενος
Μα ουτε σημερα δε βγηκες να σε δω.

Και δε μ’αρεσει να μου λενε τι να κανω
κ’ουτε γουσταρω τα παιχνιδια σας αυτα.
Γιατι Ελενη πισω σου πιαδε κοιταζεις
τωρα που φευγουμε κι δυο μας στ’ανοιχτα.

Γιατι Ελενη,γιατι Ελενη.