ورس 1
راه ما شيرينه تهش
اينقدر شيرينه فرهادم بشنوه ازش
از سرو بدنش ميريزه پشم
ميره يه گوشه ميشينه لش
غصه ميخوره ميريزه اشكــــ
نسخه ميگيره تريپ خشم
بار مي زنه پشت سرهم
از دست ميره نقطه سر خط
داستان چيز ديگس
من حال مي كنم با رفقاتي كه بي شيل پيلس
منم باربي هارو دوست دارم
منم بدم نمياد تو كاري كه ميكنم اوستا شم
من دوست دارم عادي مثه قديما رو مود باشم
شب بخوابم و روز پاشم
با مامان و بابا دوست باشم
از همه خالطورا دور باشم
راستي ميگن پول تو دوبي خوابه
مزنه مطربي اونجا چند
من همه ي گفتني هارو به بدن بيت جوش دادم
بگو بينم هنوز كشش داره مغزت واسه گوش دادن

كروس
هد بزن زير نور مهتاب راه برو عين من
زمزمه كن سينه ها سپر از زنجير عشق دل بكن
آسمون دل من ابريه من مي جنگم تو بخند
بشمار كور شه چشم بدخواه سر بالا بيا پشت من

ورس 2
صب كن فاز قر نگير
هوا رپيه خب منم دوست دارم بمونم
همين طوري صاف و دلپذير در كل
تازه غير از اين
واسه پيام هايي كه ميده مغزم
پيدا نميشه هيچ علتي
با يه حركت خاص خل بازي
بلد باشي ميدم پاس گل
سوزن زمونه رو ما گيره
دنيا ميگه امروز روز ماست
از اونجايي كه من ندارم تو شكم
حتي يدونه روده راست
حل ميشه قضيه از رو لباس
اينا خوبه بام آخه دنيا با ما بوده
رفيقا تو زندگي به همه چي رسيديم
از صورت پير تا موي سفيد داش
نده فاز غم ، همه ميدونن
تو اين يه زمينه من كاملا" بد سابقم
بله ظاهرا"
من با آينده ايي كه ترس ازش
تو وجودته كمه فاصلم
ما ذاتا" روحمون شاده
بازم ميگم نده فاز غم

كروس
هد بزن زير نور مهتاب راه برو عين من
زمزمه كن سينه ها سپر از زنجير عشق دل بكن
آسمون دل من ابريه من مي جنگم تو بخند
بشمار كور شه چشم بدخواه سر بالا بيا پشت من