Ακούω τις μνήμες μου να διαβάζονται ανάποδα
Δίνουν πάντα την αίσθηση του αλλόκοτου
Καμιά φορά και τρομακτικού
Ίσως όμως να οδηγούν και κάπου

Όλο αυτό είναι κάτι που διεγείρει το αυτί μου
Χάρτες και διαγράματα
Με κάνει και ξεχνώ το ότι έχω χάσει το μέτρημα
Γιατί έχω αρχίσει να μετράω νύχτες

Και λυπήθηκα που σ'άκουσα να λες το ίδιο
Είναι μια πραγματικότητα
Που προσπάθησες να κρύψεις με λόγο ποιητικό
Πίσω από στολισμένα τετράστοιχα
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Χτύπησα σε τοίχο
Κανείς δεν το περίμενε
Και είναι πιο δύσκολο από πριν
Γιατί τώρα κατάλαβα ότι κατεβαίνω την ανηφόρα

Και δεν είναι ότι ξέχασα να αισθάνομαι
Είναι γιατί βλέπω το κέντρο της πόλης κόκκινο
Να μεταφέρεται στα προάστεια
Με ακριβώς την ίδια εικόνα. Την ίδια μυρωδιά

Έβαψα το πρόσωπό μου άσπρο
Έφτυσα στην άσφαλτο
Έτρεξα γιατί φοβήθηκα
Ίσως και να έκλαψα

Χτύπησα σε μεγάλο τοίχο
Κανείς δεν το περίμενε
Όχι δε σας μοιάζω
Ήταν μάλλον μια παρεξήγηση